فصل اول : حائر و ساختمان استوار آن در اين روزگار اين ساختمان برجسته و باشكوهى كه امروزه بر روى مرقد مطهر امام حسين ( ع ) با نقشهء بديع ، زيبايى هندسى ، وسعت عرصه و فضا ، عظمت فونداسيون و اسكلت ، محكمى شالوده و اساس ، نفاست آرايه‌ها و دقّت ساخت و ساز با وجود مناره‌ها و گنبد طلايى ارزشمند و برج‌هاى بلند با ساعت زنگى مشاهده مىشود و الگوى ساخت و ساز عتبات مقدسهء ديگر مراقد امامان معصوم و روشنگر از نژاد عرب « 1 » و از نسل هاشم بن عبد مناف و خاندان عصمت و طهارت در كشورهاى عراق و ايران ، اعمّ از نجف و كاظمين و سامرّا و مشهد امام رضا ( ع ) در خراسان ، قرار گرفته ، در اصل به همان بناى ساده‌اى باز مىگردد كه براى اولين بار ، بعد از واقعهء عاشورا و خاكسپارى بدن‌هاى شهيدان به مثابهء سقف يا شبيه به آن ، بر قبر مطهر امام حسين ( ع ) بنا شده است . آن ساختمان سرپوشيده ساده ، رفته رفته و باگذشت زمان و تأثيرپذيرى از عقيده و ايمان ، دگرگون شد و به وسعت و زيبايى و دلنوازى و شكوه و عظمت

--> ( 1 ) . در اين كتاب به طور مكرّر آمده است كه امامان معصوم : از « نژاد عرب » مىباشند ؛ اما اين افتخارى براى اعراب محسوب نمىگردد ؛ بلكه مهم محبت اهل بيت پيامبر و پيروى از آن بزرگواران است كه خداى متعال به آن سفارش فرموده است