هجرى ، بدان‌گونه كه از روايت سيّد بن طاووس به دست مىآيد ، دو هزار و دويست ( 2200 ) تن بوده‌اند . اين تعداد در گزارش زيارت عضد الدوله ديلمى ، در ماه جمادىالاوّل سال 371 ه از حائر مقدس و بذل و بخشش او به علويان و ديگران است كه در آن ، آمده است : . . . به طبقات مختلف مردم ، بذل و بخشش نمود و مبلغى درهم در صندوق قرار داد و آنها را ميان سادات علوى تقسيم كرد كه به هر نفر ، 32 درهم رسيد و شمار ايشان ، دوهزار و دويست ( 2200 ) اسم بود و به مردم عادى و مجاورين حائر ، ده هزار درهم عطا كرد . « 1 » از اين گزارش به دست مىآيد كه مردان علوى در آن زمان ، به دوهزار و دويست تن مىرسيده است و هرگاه شمار بانوان و كودكان را هم همين تعداد يا بيشتر در نظر بگيريم ، شمار علويان از زن و مرد بر پنج هزار تن ، بالغ مىگردد . مبلغ پولى كه عضدالدوله در آن سفر به سادات علوى بخشيده است ، حدود هفتاد هزار و چهارصد درهم برآورد مىشود ؛ البته به استثناى بخشش‌هاى ديگر از قبيل گندم ، خرما و پوشاك كه بخششى ، بسيار سخاوتمندانه و بىنظير بوده است . زيرا عضدالدوله در محبّت اهل بيت عصمت و طهارت ( عليهم السلام ) و بزرگداشت شعائر آنان و نگهدارى از فرزندانشان ، فانى بود .

--> ( 1 ) . السيد عبدالكريم بن طاووس ، فرحهء الغرى ، ص 59 .