روش امام صادق ( ع ) نيز چنان بود كه : « به منظور فروتنى و خاكسارى در پيشگاه خداى متعال فقط بر تربت امام حسين ( ع ) سجده مىكرد » . « 1 » و چقدر زياد است ، فضيلت سجدهء امام صادق ( ع ) بر تربتى كه جدّ بزرگوارش امام حسين ( ع ) ، بر روى آن كشته شده است . به هر حال آن حضرت ، اين تربت را جهت سجده در پيشگاه خداى متعال ، بر هر چيزى مقدم مىداشت ؛ در حالى كه شكر گزار خداى متعال بود كه او را صابر و محتسب ، پذيرفته است . در اين كار امام صادق ( ع ) ، نهايت خاكسارى و خشنودى به چشم مىخورد و شيعيان نيز با صبورى و بردبارى و غم و اندوه فراوان ، همچون امام صادق ( ع ) عمل مىكنند . بنابراين ، سجده ، مخصوص خداى متعال است . آيا مىتوان گفت كه سجده كردن بر فرش‌هاى بافته شده ، سجده كردن ، براى فرش‌هاست ؟ همچنين آيا مىتوان ادّعا كرد كه سجده كردن بر تربت امام حسين ( ع ) ، سجده كردن براى امام حسين ( ع ) است . البته نه ، زيرا امام حسين ( ع ) ، معبود نيست و تنها ، بنده‌اى از بندگان شايستهء خداى معبود مىباشد ؛ بلكه سجده بر تربت آن حضرت ، سجده براى خداى يگانهء قهّار است ، نه سجده ، براى چيزى ديگرى ، آن‌گونه كه بيماردلان مىخواهند در ذهن مردم عامى و بىسواد ، جايگير سازند . البته اگر اهل ايمان باشند ، همين پاسخ كوبنده ، آنان را كفايت مىكند . اينك توجّه شما خوانندهء گرامى را به گفتار يكى از نخبگان دين و دانش در اين خصوص جلب مىكنيم كه گفته است : و از سبك‌سرى و نادانى ، يا تعصّب احمقانه بعضى از كينه‌ورزان نسبت به شيعه اين است كه گفته‌اند : تربتى كه شيعيان بر آن سجده مىكنند بت است ! ! اين در حالى

--> ( 1 ) . الارض والتربهء الحسينيّه ، ص 53 به نقل از « وسايل الشيعه » شيخ حرّ عاملى .