كيسه چرمى كوچكى ( خمره ) ، قرار داد و آن را محكم بست و با آن ، مهر و تسبيح درست كرد و تسبيح آن را هنگام ورود به مجلس يزيد در شهر شام ، در دست مبارك خود داشت . يزيد ملعون از آن حضرت پرسيد : اين چيست كه در دست خود ، مىگردانى ؟ امام سجاد ( ع ) ، روايتى از جدّ بزرگوارش ، براى يزيد نقل فرمود كه خلاصه آن ، چنين است : هر كس هنگام صبح ، اين تسبيح را در دست خود بگيرد و دعاى وارده را قرائت كند ، همواره ثواب ذكر تسبيح برايش نوشته مىشود ، هرچند زبانش گوياى آن نباشد . چون امام زين العابدين ( ع ) و خاندان و همراهانش به مدينه بازگشتند ، آن حضرت به تربت پدربزرگوارش تبرّك مىجست و برآن سجده مىكرد و بعضى از بيمارىهاى خانواده خود را با آن ، درمان مىفرمود و اين كار ، در ميان علويان و شيعيان و پيروان آنان ، نشر و گسترش يافت . « 1 » از اين روايت ، آشكار مىشود كه امام سجّاد ( ع ) ، نخستين كسى بود كه براين تربت ، نماز گزارد و امامان بعد از آن حضرت نيز به اين كار ، مبادرت كردند . فرزند بزرگوارش امام باقر ( ع ) ، پنجمين امام معصوم ، كار پدر را دنبال كرد و ياران و شيعيان خود را به آن ، تشويق نمود و فضيلت و بركت تربت امام حسين ( ع ) را با تلاش و كوشش فراوان ، تبليغ و ترويج فرمود . « 2 » استفاده از تربت در روزگار امام صادق ( ع ) ، رونق بيشترى يافت و آن حضرت از فضيلت و قداست اين تربت ، براى شيعيان خود كه در آن هنگام ، فراوان گشته و در فنون مختلف و دانش و فرهنگ ، سرآمد طوايف و فرق اسلامى بودند ، بيشتر سخن

--> ( 1 ) . همان ، صص 50 - 52 . ( 2 ) . همان .