از خانهء خود بيرون آيد ، اگر پياده باشد ، خداى متعال براى هر قدمى كه برمىدارد ، يك حسنه در نامه عملش مىنويسد و يك گناه از آن پاك مىكند و چون داخل حائر شود ، خداى متعال نام او را در شمار رستگاران برگزيده ، ثبت مىنمايد و هنگامى كه اعمال خود ، از زيارت و دعا و نماز را به پايان رسانيد ، خداى متعال او را در زمره فائزين قرار مىدهد . « 1 » سپس ضريب افزايش پاداش و ثواب و كاهش گناهان ، به موجب روايت جابر مكفوف به نقل از ابوصامت ، به نسبت بسيار بيشترى بالا مىرود . او مىگويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : هركس پياده ، رهسپار قبر اباعبدالله الحسين ( ع ) شود ، البته خداى متعال براى هر قدمى كه برمىدارد ، هزار حسنه در نامهء عملش مىنويسد و هزار گناه از آن محو مىكند و جايگاه او را هزار درجه بالا مىبرد . بنابراين ، وقتى به رود فرات رسيدى ، غسل كن و پاى خود را برهنه ساز و پابرهنه ، راه برو ؛ همچون راه رفتن بندگان خوار و ذليل ، و چون به آستانهء حائر رسيدى ، چهار بار تكبير بگو . سپس كمى راه برو و چهار مرتبه ، تكبير بگو . آن‌گاه بالاى سرحضرت بايست و بازچهار بار ، تكبير بگو و سرانجام چهار ركعت نماز بگزار و حاجت خود را از خداى متعال ، درخواست كن . « 2 » در آن دوران و به بركت اين روايات كه از امام صادق ( ع ) ، صادر و منتشر شد و در سرزمين‌هاى دور ، توسط راويان حديث دهان به دهان چرخيد ؛ حائر به مركز گردهمايى عمومى بدل گرديد . به‌گونه‌اى كه در مناسبت‌هاى معيّن ، طبقات مختلف اجتماعى ، اعمّ از متموّلين و ثروتمندان و فقيران و تهيدستان به طور مساوى و برابر در حائر ، حضور پيدا مىكردند و هر فرد مسلمان ، تا حدّ امكان از زيارت حائر ،

--> ( 1 ) . همان ، ص 132 . ( 2 ) . كامل الزيارات ، ص 133 ، شماره 4 .