شريفش گرد آمده ، به آن توسّل جستند و همگى باردار شدند و فرزند به دنيا آوردند . « 1 » بارى قبر مطهر امام حسين ( ع ) ، زيارتگاه عموم مسلمانان و راز ماندگار قهرمانى و شعار پيوسته شهادت و كعبه آزادگان و انديشمندان شد ؛ همان كسانى كه كاسه انديشه‌ها و آمالشان وارونه گشته ، اوضاع و احوال به آنان پشت كرده و يا روزگار بر وفق مرادشان نمىچرخيد . اينان چنان بودند كه قبر حضرتش را ، قبلگاه خود ساختند و با تكرار نام و يادش ، خو گرفتند و هدف و مرامش را گرامى داشتند . از جملهء اين افراد ، مصعب بن زبير ، سليمان بن صرد خزاعى و قبل از آنها ، عبدالله بن حرّجعفى ، مختار [ بن ابوعبيده ] ثقفى و گروه زياد ديگرى كمى بعد از واقعهء عاشورا كه در سال 61 هجرى اتفاق افتاد ، بودند . ب ) تشويق شيعيان از سوى امامان معصوم : جهت زيارت حائر و دعا در آنجا امامان معصوم ( عليهم السلام ) از زمان امام سجّاد ، حضرت على بن الحسين ( ع ) به بعد ، شيعيان و دوستان خود را ، نسبت به زيارت حائر و دعا در آن محيط مقدس ، تشويق مىكردند و به آنها جهت انجام اين كار ، جرئت و جسارت مىدادند . لذا هرچه فشار و جلوگيرى دستگاه بنىاميّه بيشتر مىشد ، تشويق و تشجيع امامان معصوم ( عليهم السلام ) نيز در خصوص زيارت و ثواب فراوان و پاداش بىشمار آن نزد پروردگار متعال ، فزونى مىيافت . و چنان بود كه اين دو قدرت ؛ يعنى قدرت سياسى بنى اميّه و قدرت دينى امامان معصوم ( عليهم السلام ) ، همواره رو در روى يكديگر ، مبارزه و پيكار مىكردند و سرانجام ، پيروزى از آنِ قدرت دينى در شكستن اسباب و وسايل جلوگيرى بود كه در نتيجهء تأثير فعّال دين ، در دل و جان مردم به دست آمد . اين انگيزه و علاقه پيوسته نسبت

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 10 ، ص 244 ؛ شيخ جعفر شوشترى ، خصائص الحسين 7 ، ص 160 .