در نقل ديگرى از ابوهاشم ، آمده كه گفت : من و محمد بن حمزه ، از امام هادى ( ع ) عيادت كرديم ، در حالى كه بيمار بود . آن حضرت به ما فرمود : با هزينهء من ، گروهى را روانه حائر نماييد . وقتى از خدمتش خارج شديم ، محمّد بن حمزه به من گفت : ما را به حائر حواله مىدهد ، حال آنكه او خود به منزلهء كسى است كه در حائر حضور دارد ؟ ابوهاشم گفت : خدمت حضرت بازگشتم و سخنان محمد بن حمزه را بازگو كردم ؛ امام هادى ( ع ) فرمود : اين گونه نيست ؛ همانا مكان‌هايى وجود دارد كه خداى متعال دوست دارد در آنها پرستش شود و حائر امام حسين ( ع ) ، از آن مكان‌هاست . « 1 » ابوهاشم جعفرى ، افزون برآنچه در دو حديث پيشين از نظر گذشت ، گفته است : خدمت امام هادى ( ع ) رسيدم ، در حالى كه تب‌دار و مريض بود . آن حضرت به من فرمود : اى ابوهاشم ! مردى از دوستان ما را به حائر بفرست تا برايم دعا كند و شفاى مرا از خداى متعال بخواهد ، چون از نزد حضرت خارج شدم ، به على بن بلال برخورد كردم و او را از سخنان حضرت ، آگاه ساختم و از وى خواستم ، همان مردى باشد كه روانهء حائر مىشود . على بن بلال گفت : مطيع و فرمانبردارم ، ولى به نظر من ، آن حضرت از حائر برتر و گرامىتر است ؛ زيرا به منزلهء كسى است كه در حائر ، حضور دارد و دعاى آن بزرگوار در حقّ خودش ، از دعاى من در حائر براى آن حضرت ، بهتر و مؤثرتر است . سخنان على بن بلال را ، به اطلاع امام هادى ( ع ) رساندم . آن حضرت به من فرمود : به على بن بلال بگو : پيامبر خدا ( ص ) از كعبه و حجرالاسود ، برتر و گرامىتر بود ، درحالى كه پيرامون كعبه ، طواف مىكرد و به حجرالاسود ، دست مىكشيد و به يقين خداى متعال را

--> ( 1 ) . همان .