فصل دوم : حائر و جايگاه والاى آن در دين مبين اسلام امامان معصوم ( عليهم السلام ) و نيز شيعه ، به پيروى از آن بزرگواران در هر عصر و دوره‌اى ، براى حائر مقدس و زيارت آن ، اهمّيت فراوانى قائل بودند و مردم را به زيارت حائر ، حتى اگر شده يك‌بار در طول زندگى ، ترغيب ، تشويق و تشجيع مىكردند . از اين روى براى اين زيارت ، ثواب و پاداش فراوانى نزد خداى متعال برمىشمردند . البتّه روايات زيادى از امامان معصوم ( عليهم السلام ) و به طور عمده از امام سجاد ، امام باقر ، امام صادق و امام هادى ( عليهم السلام ) ، در اين خصوص وارد شده است . از جمله اين روايات ، روايتى است كه در فضيلت كربلا و قداست آن از امام سجّاد حضرت على بن الحسين ( ع ) ، نقل شده كه فرمودند : « خداى متعال زمين كربلا را ، حرم امن مبارك قرار داد ، پيش از اينكه زمين كعبه را حرم قرار دهد . . . » « 1 » مثل اين روايت ، حديثى است كه از ابوجعفر امام محمدباقر ( ع ) ، نقل شده كه : خداى متعال زمين كربلا را بيست و چهار هزار سال قبل از خانهء كعبه آفريد و به آن قداست و فرخندگى عطا كرد ؛ بنابراين ، قبل از آفرينش آفريدگان ، همچنان مقدس و مبارك بوده و همواره ، چنين خواهد بود تا اينكه خداى متعال آن را

--> ( 1 ) . كامل الزيارات ، ص 268 .