يفض عليه عبرة ولم ينظر إلى موضعه من قلبه وقلوب أهل بيته ليرضي اللَّه عزّ وجلّ بصبره ويَسْتَسلِمَ لأمره في جميع الفعال وقال صلى الله عليه وآله : لَو لا أن تحزن صفية لتركته حتى يحشر من بطون السباع وحواصل الطير ولولا أن يكون سنة بعدي لفعلت ذلك » . « اين مطلب را كه در بارهء حضرت إبراهيم گفتى ، صحيح است ، ولى خداوند براي جبران اين ناراحتى ، بلافاصله فديه وعوض ( گوسفند بهشتى ) را بر وى فرو فرستاد . اما محمد صلى الله عليه وآله بر مصيبتى بالاتر از آن مبتلا گرديد ؛ زيرا در كنار جسد بىروح ومُثله شدهء عمويش وناصر وياور دينش ، حمزه اسداللَّه واسدالرسول قرار گرفت ، ولى براي جلب رضاى خداوند وتسليم امر أو صبر وشكيبايى را در پيش گرفت ، نه اظهار ناراحتى كرد ونه اشكى جارى ساخت ونه به جايگاه ومحبوبيت حمزه كه در دل پيامبر وخاندانش از آن برخورداربود ، توجّه نمود وچنين فرمود : اگر نبود حزن واندوه صفيه واينكه پس از من مردم از اين روش پيروى كنند ، پيكر حمزه را دفن نمىكردم تا از شكم درندگان وپرندگان محشور شود . » « 1 »

--> ( 1 ) . مشروح اين مناظره در احتجاج طبرسى ، ج 1 ، صص 335 - 318 ؛ بحار ، ج 10 صص 17 ، 49 ، 51 و 298 - 273 آمده است .