آن مىباشد . وجاى تأسف است كه امروزه نويسندگان ومؤلفان در حجاز ، اقدامات اين گروه تندرو را بزرگترين افتخار تلقّى مىكنند ودور شدن از راه ورسم پيامبرخدا را نسبت به نسل‌هاى آيندهء مسلمانان ، بزرگترين امتياز مذهبي براي خود مىدانند وساير مسلمانان را به شرك وبت پرستى متّهم مىسازند . مثلًا نويسنده ومؤرخ معاصر « احمد سباعى » مكّى با اشاره به اين نوع مراسم واجتماعات وادعيه وزيارات ، مىگويد : « اين بدعتها ! از دوران فاطمىها ودر اثر تمايل وتشيّع آنان نسبت به أهل بيت به وجود آمده بود ودر طول تاريخ ادامه داشت تا اينكه سعودىها در سال 1343 به مكّه وارد شدند واين اعمال را ابطال واين مراسم را لغو نمودند . « 1 » آرى ، آنان در عقيدهء خود آنچنان پافشارى واصرار ورزيدند كه حتّى مسافرت به شهر مدينه را ، اگر توأم با قصد زيارة قبر پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله باشد ، عملي حرام وگناهى بس بزرگ ونابخشودنى دانستند .

--> ( 1 ) . احمد سباعى ، تاريخ مكّه ، چاپ ششم ، ج 1 ، ص 216