بدينگونه ، مسيلمة به‌دست ما ، هلاك گرديد . « 1 » واين مضمون ماجراى تبرئهء قاتل حضرت حمزه بود كه بخارى آن را نقل كرده است . البتة همراه با تغيير واصلاح وبا حذف جملاتى كه بيانگر روحيهء شقاوت‌پيشهء وحشى است . ومتن كامل آن را ابن كثير از ابن إسحاق ، پيشواى مورّخان چنين آورده است كه : جعفر بن عمر مىگويد در دوران معاوية ، در مسير خود به دمشق ، به‌همراه « عبيداللَّه بن عدي » وارد « حِمص » شديم واز شخصي سراغ وحشى را ، كه در اين شهر سكونت داشت « 2 » گرفتيم تا چگونگى به‌شهادت رسانيدن حمزه را از زبان خود أو بشنويم . راهنماى ما در ضمن معرفى منزل وحشى گفت : چون أو دائم‌الخمر وهميشه سرمست است ، در صورتي مىتواند به پرسش شما پاسخ دهد كه در حال عادى باشد وگرنه أو را به حال خود رها سازيد واز پرسش وپاسخ صرف نظر كنيد . « 3 » واكنون در اين ماجرا ، اين پرسش مطرح مىشود كه آيا

--> ( 1 ) . صحيح بخارى ، كتاب المغازي ، باب قتل حمزةبن عبدالمطّلب حديث شماره 3844 ( 2 ) . حموى در معجم البلدان مىنويسد : « حِمص » بكسرحاء ، شهري مشهور ، قديمى وبزرگ است كه در وسط راه دمشق به حلب واقع شده وساكنان اين شهر ، در اثر بدىِ آب وهوا ، مردمانى كم عقل ودر حماقت مثال‌زدنى هستند وآنان در جنگ صفين جدىترين ودشمن‌ترين مردم نسبت به علىبن ابىطالب بودند وديگران را به جنگ با آن‌حضرت تشويق وترغيب مىكردند . ( 3 ) . البداية والنهاية ، ج 4 ، صص 20 - 19