« ميان من واين دروغگوى آلوده به گناه ، حقه‌باز وخائن قضاوت كن . » وعمر درپاسخ وىگفت : « أتعلمان أنّ رسول اللّه - صلّى اللّه عليه وآله - قال : لا نوّرث ما تركناه صدقة » ؛ « شما هر دو مىدانيد كه پيامبر خدا فرموده است : ما پيامبران ، از خود ارثى نمىگذاريم ، آنچه از ما مىماند ، صدقه است . » « 1 » در اين روايت ساختگى كه به‌وسيلهء زهرى نقل شده ، هدف وخواست حكومت أموي ، از هر دو جهت تأمين شده است ؛ زيرا از طرفي شخصيت والاي أمير مؤمنان تحقير وموهون گرديده ؛ به‌طورىكه حاضر شده است در ارث وتركهء پيامبر خداكه مىدانست حقي در آن ندارد ، طمع ورزد وبه‌مقام مطالبه درآيد وآنگاه با عمويش آنچنان منازعه ومشاجره كند كه از زبان أو با آن أوصاف زشت معرفى شود ! به‌طوريكه وجود تنها يكى از آن أوصاف دريك فرد ، شخصيت أو را به پست‌ترين مرحله پايين مىآورد وأو را بكلّى از ارزش ساقط مىكند وحاشا وصىّ پيامبر صلى الله عليه وآله از اين تهمتها ! واز طرف ديگر ، عملكرد أبو بكر در غصب فدك واستناد أو به حديث ساختگى « نَحْنُ مَعاشِرَ الأَنْبِياءِ لا نُورّث » كه يك موضوع حساس ومورد اختلاف در ميان أهل بيت و

--> ( 1 ) . صحيح بخارى كتاب فرض الخمس حديث شماره 2927 وكتاب الاعتصام بالكتاب والسنة حديث شماره 6875 ، صحيح مسلم ، كتاب الجهاد ، باب حكم انفيىء حديث شماره 3302 .