به مدينه منتقل گرديد ، چون اين خبر به پيامبرخدا صلى الله عليه وآله رسيد ، از اين عمل منع كرد وفرمود : « ادفنُوهُم حَيثُ صُرِعُوا » ؛ « در همانجا كه به شهادت رسيده‌اند ، دفن كنيد . » وچون دستور پيامبر به مدينه رسيد وجنازة « شماس مخزومى ) هنوز دفن نشده بود ، أو را به احُد برگرداندند ودر همانجا به خاك سپردند . « 1 » پيامبرخدا در بالاى سر هر يك از شهدا قرار مىگرفت ، جمله‌اى در مقام ارجمند شهادت ورتبه ودرجهء والاي شهدا در قيامت بيان مىكرد ؛ از جمله اينكه مىفرمود : « أَنَا شَهيدٌ عَلى هؤُلاءِ أَنَّهُ ما مِن جَريحٍ يُجْرَحُ فياللَّه إِلّا وَاللَّهُ يَبعَثُهُ يَومَ القِيامَة وجُرحه يَدمى اللَّونُ لَونُ دَمٍ وَالرِّيحُ ريحُ مِسكٍ » . « من شهادت مىدهم كه كسى در راه خدا مجروح نمىشود مگر اينكه خداوند در روز قيامت أو را در حالي محشور مىكند كه از جراحت أو خون جارى است ، رنگ آن رنگ خون وبويش بوى مشك است . » آنگاه مىفرمود : « انْظُرُوا أَكثر هؤُلاءِ جمعاً لِلقرآن ، فَاجْعَلُوه أَمام أصحابه في الْقَبر » . « 2 »

--> ( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 42 ؛ سنن أبي داود ، ج 2 ، ص 180 ( 2 ) . فروع كافى ، ج 1 ، ص 58