اينجا بود كه اين آيهء شريف نازل گرديد : وَإِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ « 1 » ؛ « اگر مجازات كرديد ، به همان اندازه كه بر شما ضربه وارد شده است مجازات كنيد واگر صبر كنيد براي صبر كنندگان بهتر است . » بخش دوم اين نقل « لَئِنْ ظَفَرتُ لأمثلنّ . . . » ونزول آيهء وَإِنْ عاقَبْتُمْ . . . از جهاتى مورد سؤال وقابل بحث است ؛ زيرا : اولًا : لازم مىآيد كه گفتار آن بزرگوار ، با عملش منافاة داشته باشد ، بدين جهت كه در همان حال كه پيامبر در كنار پيكر عمويش قرار گرفته بود ومىفرمود « لئن ظفرت . . . » تعداد بيست وهشت نفر از أجساد مشركين را مىديد كه به روى خاك افتاده‌اند واگر بنا بود از قريش كسى را مثله كند ، دستور مىداد همان أجساد را مثله مىكردند . ثانياً : نزول آيهء شريفه در جنگ أحد ودربارهء شخص پيامبرخدا از نظر محقّقان پذيرفته نيست ؛ مثلًا مرحوم قمى از قدماي مفسران مىگويد : اين آيهء شريفهء وَإِنْ عاقَبْتُمْ . . . ، از آيات سورهء نحل است واين سوره مكّى است واگر آية به جنگ أحد وبه موضوع مثله مربوط مىشد ، بايد در سورهء آل عمران ، كه بيشتر آيات مربوط به جنگ أحد در اين سوره آمده است ، قرار مىگرفت ؛ « فَهذِهِ الآية في سُورة النّحْل وَكانَ يَجِبُ

--> ( 1 ) . نحل : 126