محمدصادق نجمى
134
حمزة سيد الشهدا ( ع ) ( فارسى )
كسى مجال تحرك نمىداد ، در موقعيت مناسبى در مقابل من قرار گرفت ومن به « حربه » أم تكان سختى وارد كردم وحمزه را نشانه گرفتم حربه به زير شكم « 1 » حمزه أصابت كرد واز پشتش سر درآورد ! أو هم به من هجوم آورد ولى توانش را از دست داده بود ودر چند قدمي بر زمين افتاد . واين در حالي بود كه در اثر درگيرى شديد ، هيچ يك از مسلمانان متوجه اين جريان نبودند ولذا من در گوشهاى صبر كردم ومطمئن شدم كه حمزه ديگر زنده نيست . به سويش برگشتم وحربه را برگرفتم ومژدهء قتل أو را كه هدفى جز آن نداشتم ، بر لشكريان رسانيدم . « 2 » در روايتي از امام صادق عليه السلام آمده است كه حربهء وحشى به زير گلوى حمزه أصابت كرد وچون بر زمين افتاد ، دشمن از هر طرف بدو حمله آورد وبا ضربههاى متعدّد وكارى وبه صورت قتل صبر أو را به شهادت رساندند . در اينجا بود كه وحشى سينهء آن حضرت را شكافت وكبدش را براي گرفتن جايزه نزد هند برد ، هند كبد را در دهان گذاشت وخواست آن را بجود وببلعد ولى كبد در دهانش مانند قطعه استخوانى شد وآن را بيرون انداخت . « 3 »
--> ( 1 ) در بعضي از متون « فَأَصابت لِيَّتهُ » ودر بعضي ديگر « فَأَصابت ثنيّته » ضبط شده است كه اوّلى به معناى زير شكم ودوّمى به معناى زير گلو است . ( 2 ) تاريخ ابن كثير ، ج 4 ، ص 19 ؛ كامل ابناثير ، ج 2 ، ص 108 ( 3 ) ارشاد مفيد ، ص 92