سؤالات و مشكلات علمى خود را با او در ميان بگذارند . « 1 » روايت دوم در ارتباط با واپسين لحظات عمر شريف صادق آل‌محمد ( ع ) است . ابوبصير مىگويد : خدمت بانو حميده رسيدم تا شهادت امام صادق ( ع ) را به ايشان تسليت گويم . ايشان گريستند . من نيز از گريهء آن بانو گريه‌ام گرفت . آنگاه فرمود : يا ابا مُحَمَّد ، لَو رَأيتَ ابا عَبدِاللهِ ( ع ) عِندَ المَوتِ لَرَأيتَ عَجَباً . فَتَحَ عَينَيهِ ثُمَّ قالَ : اجمَعُوا كُلَّ مَن بَيني وَ بَينَهُ قَرابَةٌ . فَما تَرَكنا احَداً إلّا جَمَعناهُ . فَنَظَرَ إلَيهِم ثُمَّ قال : إِنَّ شَفاعَتَنا لا تَنالُ مُستَخِفّاً بِالصَّلاةِ . « 2 » ابومحمد ! اگر ابا عبدالله ( ع ) را هنگام وفات مىديدى ، رفتار شگفت‌آورى مشاهده مىكردى . ايشان چشمانشان را گشوده ، فرمودند : هر كس را كه ميان من و او خويشاوندى است ، گرد آوريد . ما احدى را وانگذارده ، مگر اينكه او را گرد آورديم . امام به آن‌ها نگريسته ، فرمود : به يقين شفاعت ما به سبك شمارندهء نماز نمىرسد .

--> ( 1 ) . سوگمندانه بايد گفت كه به اين نكته مهم در مراكز دانشگاهى - كه تا حدّ قابل توجهى رنگ غربى دارند - توجهى نمىشود . ( 2 ) . كشف الغمه ، ج 3 ، ص 2 ؛ ارشاد ، ج 2 ، ص 215 ؛ مناقب ، ج 4 ، ص 323 .