و ائمهء هدى ( عليهم السلام ) نيز با بردگان بىسابقه بود . پيامبر ( ص ) نسبت به اين قشر ضعيف ، بسيار مهربان بود و به مردم نيز مىفرمود : اينان برادران شما هستند . از غذايى كه خود مىخوريد به آنها بخورانيد . و از لباسى كه خود مىپوشيد ، به آنها بپوشانيد . كار طاقت‌فرسا به آنها تحميل نكنيد و خودتان ياور آنها در كارها باشيد . آنها را به عنوان بنده يا كنيز - كه نشانگر مملوكيت بردگان بوده است - فرا نخوانيد ، زيرا همه مملوك خداييم و مالك حقيقى خداست ؛ بلكه آنها را به عنوان « فتى » ( جوانمرد ) يا « فتاة » ( جوان زن ) خطاب كنيد . در شريعت اسلام ، تمام تسهيلات ممكن براى آزادى بردگان - كه به آزادى كلى آنها منتهى مىشد - فراهم گرديد . « 1 » از نظر اسلام ، بردگى ، دوره‌اى موقت و مقوله‌اى فرهنگى ، آموزشى و پرورشى است نه مقوله‌اى اقتصادى و دالانى موقتى است براى تربيت اسلامى . « 2 » در توضيح اين مطلب بايد گفت : در عصرى كه

--> ( 1 ) . مجموعه آثار ، مرتضى مطهرى ، ج 2 ، ص 256 . ( 2 ) . همان ، ص 251 .