حَمِيدَةُ سَيِّدَةُ الإماء ، مُصَفّاةٌ مِنَ الأرجاسِ كَسَبيكَةِ الذَّهَبِ ما زالَتِ الأملاكُ تَحرِسُها حتّى ادِّيَتْ إلى كِرامَةِ الله . « 1 » حميده ، سرور كنيزان و مانند شمش طلا از آلودگىها پيراسته است . همواره فرشتگان از او حراست مىكردند تا آن كه به كرامت الهى نايل گرديد . شايسته است به برخى گزارش‌ها پيرامون چگونگى راه‌يابى حضرت حميده به بيت عصمت و طهارت بپردازيم . در يكى از روزها فردى به نام ابن عكاشهء بن محصن اسدى « 2 » در محضر امام باقر ( ع ) نشسته بود . به ايشان عرض كرد : « چرا براى اباعبدالله همسر نمىگيريد ؟ ايشان به سن ازدواج رسيده‌اند » . در برابر امام كيسه‌اى سربسته و مهر زده قرار داشت . آن حضرت فرمود : « به زودى برده‌فروشى از اهل بربر آمده ، در منزل « ميمون » « 3 » فرود مىآيد . از او در مقابل

--> ( 1 ) . دلائل الامامه ، ص 308 . احتمال دارد مقصود از كرامت الهى ، شايستگى راه يافتن حميده خاتون به بيت آل الله باشد كه يكى از مصاديق آن ، ازدواج با امام صادق ( ع ) است . ( 2 ) . در برخى از مآخذ ، نام فرد مزبور ، عكاشهء بن محصن اسدى ذكر شده است . ر . ك : مناقب آل ابىطالب ، ج 1 ، ص 228 . ( 3 ) . ظاهراً نام يكى از افراد بوده است .