حرف « ظ » داراى 2 غزل [ دل بىلبت از شراب بىحظ ] 1 * [ 1 ] شماره مسلسل 424 دل بىلبت از شراب بىحظ * من بىتو ز خورد و خواب بىحظ گفتى كه ترا ز باده حظ نيست * چون تشنه بود ز آب بىحظ در هجر تو دل ز من به تنگ است * من هم ز دل خراب بىحظ از لعل لبت من شكسته * زين جان پراضطراب بىحظ من بهر شراب مىدهم جان * حافظ بود از شراب بىحظ [ ز چشم بد رخ خوب ترا خدا حافظ ] 2 * شماره مسلسل 425 ز چشم بد رخ خوب ترا خدا حافظ * كه كرد جمله نكويى بجاى ما حافظ اگرچه خون دلت خورد لعل او ، بستان * بجاى او ز لبش بوسه خونبها حافظ بزلف و خال بتان دل مبند ديگر بار * اگر بجستى ازين بند و اين بلا حافظ بيا كه نوبت صلحست و دوستى و صفا * كه با تو نيست مرا جنگ و ماجرا حافظ تو از كجا و اميد وصال او ز كجا * به دامنش نرسد دست هر گدا حافظ چو ذوق يافت دل من بذكر آن محبوب * مراست تحفهء جان‌بخش غم‌زدا حافظ « 1 » سحرگهى كه چو رندان بنالى از سر درد « 2 » * به كار من بكن آن دم يكى دعا حافظ بيا بخوان غزلى خوب و تازه و تر و نو * كه شعر تست فرح‌بخش و غم‌زدا حافظ

--> [ 1 ] پاورقى غزل 1 - غزل فوق در يكتائى مندرج و مدعيست كه از حافظ نيست و نمىگويد از كيست . ( 1 ) در خلخالى و سودى بجاى اين بيت چنين آمده است : تو دلق شعبده پوشيده‌اى برو زاهد * تو درد درد بنوشيده‌اى بيا حافظ ( 2 ) در سودى اين مصرع چنين است : بوقت صبح چو رندان بنال از دل و جان