الشيخ محمد علي الگرامي القمي

71

شناخت قرآن ( فارسى )

از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه قرآن با خطاب ( ايّاك اعني و اسمعى يا جارة ) « 1 » نازل شده است و فرمود : هر كجا خداوند در قرآن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم را توبيخ فرموده منظور ديگرانند . از امام صادق عليه السّلام مىپرسند چطور است كه قرآن هر قدر نشر مىيابد و تدريس مىشود تازه‌تر مىشود ؟ مىفرمايد : چون قرآن را براى زمان مخصوص و يا مردم خاصى قرار نداده است ، قرآن در هر زمان تازه و براى هر مردى تا روز قيامت تازه است . « 2 » پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود . . . وقتى فتنه‌ها همچون قطعات شب تاريك شما را فرا گرفت به قرآن رو آوريد كه قرآن شفاعتگرى است مقبول و مدّعىيى كه قولش پذيرفته است كسى كه قرآن را پيشواى خود قرار دهد او را به بهشت مىبرد و آن كه آن را پشت سر قرار دهد ، به دوزخش مىبرند . قرآن دليلى است كه به بهترين راه رهنمائى مىكند ، كتابى است كه در آن بيان حقايق و تحصيل و امتياز حق از باطل است ، كلام قاطع و جدّى است ، ظاهر و باطنى دارد ، ظاهرش حكمت و باطنش علم است ، ظاهرش زيبا و باطنش عميق است ، حدودى دارد و حدودش هم حدودى دارد ، شگفتيهايش شماره نمىشود و هرگز كهنه نمىشود ، چراغ هدايت و نور حكمت و راهنماى خوبيهاست . . . براى كسى كه قرآن را بفهمد « 3 » .

--> ( 1 ) . مثلى است در عرب در برابر اين مثل فارسى به در مىگويم كه ديوار گوش كند « يعنى خطابم به تو است اى مرد و تو گوش كن اى زن » . ( 2 ) . سفينة البحار . ( 3 ) . سفينة البحار .