از ياد خدا يافت خود را به روى دل او مىافكند و چون به ياد خدا افتاد دوباره فرار مىكند و رواياتى هم به اين مضمون داريم . على بن ابراهيم قمّى مفسّر معروف قرن سوّم و چهارم مىگويد خنّاس نام شيطانى است كه در سينه هاى مردم است كه در كارهاى خوب آنها را وسوسه مىكند و از فقر مىترساند و آنها را به گناه و فحشاء وادار مىكند . و هم او مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرموده است : « هر قلبى دو گوش دارد كه بر يكى از آن دو فرشته‌اى رهنما نشسته و بر ديگرى شيطانى فتنه گر ، يكى فرمان مىدهد و ديگرى باز مىدارد و همين طور در ميان مردم هم شيطانى است كه مردم را به گناه وا مىدارد » . همين طور كه در آخرين حديث ديديد ، مىتوان گفت اساسا آيهء شريفه يك معناى وسيعى را به ما مىفهماند . " خنّاس " فرد يا گروهى از آدميان يا جنّ مىباشد كه در كمين نشسته و به دنبال فرصت است ؛ اگر فرصتى پيدا كند مىتازد و دل را مىبرد . اساس خوشبختى و يا بدبختى انسان فكر و مغز و يا دل و احساس است ، فكر و دل رحمانى سعادتمند است ، فكر و دل اسير شيطان در بدبختى غوطه‌ور است ، سعادت انسان در ياد خداوند است ، فرد و جامعه‌اى كه به ياد خدا و دستورات خداوند باشد ، در همين دنيا هم خنّاس‌ها بر آنها مسلّط نيستند و فرد و جامعه‌اى كه خدا و دستورات خدا را فراموش كند و تسليم شيطان فرمانده به گناه و فحشاء شود خنّاس‌ها بر آنها مسلّط هستند . و تو اى پيامبر بگو پناه مىبرم به خداوند از شرّ خنّاس كه خنّاس از دشمن علنى خطرناكتر است يك مرتبه جلو نمىآيد تا زد و خورد شود و نزاع پايان پذيرد ، در