كتاب محكم و قاطع مىباشد « 1 » . و اقتضاى نظم كتابى ارتباط كلمات و آيات و سور مىباشد و از اين ارتباط مطالبى مىتوان فهميد ، گسستگى و بريدگى ندارد ، نفهميدن ارتباط در نظر سطحى دليل نبودن ارتباط نيست ، و پيوندها در خيلى موارد به دقّت افراد ارجاع شده است ، در كلمات افراد معمولى هم چه بسا ارتباط جملات به صراحت ذكر نمىشود ، و بخصوص در افراد با استعداد و دقيق كه چه بسا فهم ديگران را در آئينهء فهم خودشان « 2 » مىبينند و روى سرعت انتقال فكريشان گاهى از جملهء اول به جملهء سوم مىپرند و جملهء دوّم كه لازمهء جملهء اول است ذكر نمىكنند كه لازمهء مطلب را خود شنوندگان مىفهمند و درك مىكنند . و شما اين حذف جملات را بخصوص در داستان يوسف در قرآن به خوبى مىفهميد . شواهد مختلف روايتى و غيره كه دلالت بر نظارت مستقيم پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم بر تنظيم قرآن دارد همان نظم كتابى قرآن را تأييد مىكند هم نظم كتابى دارد و هم اين نظم به نظر وحى انجام شده است . ( نه زير نظر يك حاكم غاصب ) 1 - از پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم : به جاى تورات هفت سورهء بزرگ قرآن و به جاى انجيل سوره‌هاى " مثانى " و به جاى زبور سوره‌هاى " مئين " را به من دادند و سوره‌هاى " مفصل " را هم علاوه ! معلوم مىشود قرآن به همين نظم كنونى در زمان پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم بوده است ، 7 سورهء بزرگ ، مثانى ، متوسّطات

--> ( 1 ) . تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ . ( سوره لقمان ، آيهء 2 ) . ( 2 ) . و قرآن نه روى اين جهت ، بلكه تا مردم فكر كنند و لوازم سخن را با تدبّر دريابند .