در تفسير يك آيهء قرآن ، تدبّر در خود آيهء قرآن به حساب نمىآيد - دقّت كنيد - . واقعيّت اين است كه روش و تفسير قرآن و زبان خاص قرآن را ، فقط « راسخون فى العلم » مىفهمند . حتّى اين كه قرآن فهم متشابهات را مختص به راسخون دانسته است براى اين است كه درك اصل زبان قرآن مخصوص آنها است . درك زبان قرآن ، كليد فهم متشابهات مىباشد . و كليد زبان قرآن در اختيار پيامبر و اهل بيت عليهم السّلام مىباشد ، و بنابراين نه تنها فهم متشابهات را مختص پيامبر و اهل بيت مىدانيم كه درك زبان همهء قرآن را در اختيار آن بزرگواران مىدانيم . . . . ولى حرف ما اين است كه ما زبان قرآن و كليد فهم آن را از همين بزرگواران ياد گرفته‌ايم . از دقّت در روايات و نصوص مذهبى ويژگيهاى زبان قرآن را درك كرده‌ايم . « راسخون فى العلم » از طريق وحى الهى فهميده‌اند و به ما ياد داده‌اند - دقّت بفرمائيد - . لازم به تذكّر است كه اين سخن دربارهء حدّ بالاى درك قرآنى است . و امّا درك درجات پائين و معمولى قرآن كه در رديف درك زبان معمولى است ، در اختيار همگان است . « بيان للنّاس » بيانى براى همهء مردم است « 1 » . در متن كتاب گفته‌ايم كه يك درجه فهم قرآن عمومى است . قرآن براى همه مورد استفاده است . هر كسى به‌اندازهء فهمش و ظرفيّتش . در اين كتاب انواع كار تحقيقى روى قرآن نشان داده شده است ، نحوهء

--> ( 1 ) . سوره آل عمران ، آيهء 138 .