فصل چهارم در شرح مناقب سلطان الفقراء ، سرّ اللّه بين الورى ، كامل الحال و القال مولانا شمس الحق و الدين محمد بن على بن ملك داذ التبريزى « 3 » قدّس اللّه سرّه العزيز « 4 / 1 » منقولست كه روزى حضرت مولانا شمس الدين تبريزى فرموذ كه من در مكتب كوذكان بوذم « 6 » ، هنوز مراهق نشذه بوذم ؛ سى چهل روز گذشتى كه « 7 » ازين « 1 » عشق سيرت محمّدى آرزوى طعامم نبوذى و اگر سخن طعام گفتندى همچنين كردمى دست « 8 » و سر بازكشيذمى ؛ همچنين اگر اهل ربع مسكون يكسون باشند و من به سوئى همه را جواب گويم كه هيچ نگريزم از گفتن و از شاخ به شاخ بجهم ؛ ربع مسكون اينست كه خلق درو ساكن‌اند ؛ آن سه ربع ديگر از تابش آفتاب مىسوزند ، خلق درو ساكن نتوانند بوذن ؛ چون شكان گويند جواب در جواب ، قيد در قيد باشذ ؛ سخن من هر « 13 » يكى را ده جواب و حجّت « 14 » « 4 / 2 » همچنان منقولست كه روزى حضرت مولانا فرموذ كه علماى ظاهر واقف اخبار رسولند و حضرت مولانا شمس الدين واقف اسرار رسول است عليه السلام و من مظهر انوار رسولم عليه السلام

--> ( 4 / 1 - 4 / 2 ) Z 172 آ B 161 آ K 6382 - 115 ، II , H ؛ 3 - 42 ، II , T ( 3 ) تبريزى K : - BZ ( 6 ) بوذم hZBK : - Z ( 7 ) كه Z : - BK ( 1 ) ازين ZK : از B ( 8 ) دست ZK : بدست B ( 13 ) هر ZK : همين B ( 14 ) و حجت BK : + الحكاية Z باشد hB