شعر « 1 » ( هزج ) الجَوهَرُ فقر و سِوى الفَقرِ عَرَض * الفَقرُ شِفاء و سِوى الفَقرِ مَرَض العالَمُ كُلّهُ خِداع « 4 » وَ غُرور * الفَقرُ مِن العَالَمِ كَنز وَ غَرَض درويش شهقهء بزذ و در قدم شيخ غلطان شذه مريد شذ « 3 / 577 » همچنان روزى عزيزى سؤال كرد كه ما الرياضة ؟ قال قدّس اللّه سرّه العزيز : شعر ( وافر ) قليل الأكل يكفى للمصلّى * و كثرته تعين إلى السبات « 10 » إذا ما جعت يكفينى رغيف * و ملء الكفّ من ماء الفرات « 11 » « 3 / 578 » همچنان در آن روزها كه تمامت ائمّهء شهر « 12 » و شيوخ دهر « 13 » به عيادت مولانا درآمذند و از فراق آن دولت زاريها مىكردند ، يكى از آن جماعت سؤال كرد كه به خلافت مولانا مناست كيست و كرا منسوب فرموذند ؟ فرموذ كه خدمت خليفة الحق ، جنيد الزمان چلبى حسام الدين ما ؛ تا سه بار اين سؤال و جواب را مكرّر كردند ؛ در نوبت چهارم گفتند كه براى مولانا بهاء الدين ولد چه مىفرمائى « 17 » ؟ فرموذ كه او پهلوانست ؛ او را محتاج وصيّت نيست

--> ( 3 / 577 - 3 / 578 ) Z 164 ب B 154 آ K 92261 - 91 ، II , H ؛ 9 - 8 ، II , T ( 1 ) شعر BK : بيت Z ( 4 ) خداع BK : خذاع Z ( 10 ) b السبات ZB : الثبات BK ( 11 ) b الفرات KB : + الحكاية Z ( 12 ) شهر ZK شيوخ و B ( 13 ) دهر ZK : - B ( 17 ) مىفرمائى B : فرمائى ZK