بايد گفت : دلالت اين حديث روشن نيست زيرا در اينجا سخن از سنت فعليه پيامبر صلى الله عليه و آله به ميان آمده و نمىتوان تشخيص داد كه اين كار به عنوان وجوب و يا استحباب و يا اباحه بوده ، و آيا از روى اختيار بوده و يا اضطرار . و اين كار به چه غرض و انگيزه‌اى بوده ؟ آيا به قصد اشاره به اين كه امرى شرعى است و يا به قصد اين كه مىخواست آن ردا و لباسى را كه پوشيده ، از شانهء حضرت به زمين نيفتد و يا به لحاظ سرما و يا كسالت ولى اين روايت مرسل است ؛ چون علقمة بن وائل راوى حديث است و او از پدرش نقل مىكند در حالى كه بعد از وفات پدرش به دنيا آمده است ! پس نمىتواند از پدرش شنيده باشد . ابن حجر مىگويد : عسكرى از ابن معين حكايت مىكند كه گفت : روايت علقمة بن وائل از پدرش مرسل است « 1 » و بعضى نيز گفته‌اند كه او كودك خردسالى بوده و نمىتوانسته نماز پدرش را درك كند . « 2 » ولى نتيجه در هر دو صورت يكى است ؛ زيرا چنين كسى كه نماز پدرش را نمىتوانست درك كند ، چگونه مىتواند از پدرش حديث نقل كند ! افزون بر آن ، « مولى لهم » « 3 » علام آنها نيز كه در روايت آمده معلوم نيست مراد كيست ؟

--> ( 1 ) تهذيب التهذيب ، ج 7 ، ص 247 ؛ تهذيب الكمال ، ج 13 ، ص 193 ( حاشيه ) . ( 2 ) تهذيب التهذيب ، ج 8 ، ص 314 . ( 3 ) شايد مولى در اينجا به معناى ولاء ضمان جريره و يا به معناى ديگرى باشد .