و حضرت مولانا در بيان حشر و نشر و عرض روز قيامت و مجازات أعمال و مجارى « 2 » أهوال احوال آن روز و سؤال و جواب و ترازو و صراط و امتياز اهل بهشت « 3 » از اهل دوزخ و كيفيت يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ ( 3 / 106 ) چندانى « 4 » دلائل و وجوه فرموذ كه عقول عقلاى عالم بعقال حيرت بسته شذ و آه حسرت از ميان جان همه‌شان برآمذ و مردم از بسيارى گريه و درد « 6 » دل بيچاره شذند ؛ از ناگاه گورى بشكافت و يكى كفن پيچيده برخاست و گفت : أشهد آن لا إله إلّا اللّه و أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه « 8 » ، باز فروخفت ؛ همانا كه از آن هيبت چندين هزار خلايق بىهوش شذند و بسياران جان تسليم كردند و آن درويش سوگندان مغلّظه « 10 » ياذ مىكرد كه من بذين چشم ظاهر آن حالت معجز را مشاهده كردم و چندانى مرد و زن آن روز مريد شذند كه در حساب آيذ ؟ و برين حكايت ماهى نگذشت كه حضرت آن‌چنان شاهى نقل فرموذ الى عنايت اللّه تعالى ( 1 / 32 ) همچنان منقولست كه مريدان حضرت بهاء ولد مردم بس شوريذه بوذند و همه‌شان اهل تقوى و رياضت‌باره « 14 » ؛ وقتها به خدمت شيخ در گورستان مىرفتند و آهسته آهسته قرآن مىخواندند و چون مولانا دعا مىكرد اهل گورستان محسوس دستها از حبيب گور بيرون كرده به دعاى او آمين مىكردند . . . . . . . . . . .

--> ( 1 / 32 ) Z 12 ب B 12 ب K 31 92 , I , H ; 53 , I , T ( 2 ) مجارى ZK : مجازى B - - ( 3 ) بهشت ZK : بهشت را B - - ( 4 ) چندانى ZK : چندان از B - - ( 6 ) و درد ZK : و در B - - ( 8 ) رسول اللّه ZK : عبده و رسوله B - - ( 10 ) مغلظه ZK : عظيم B - - ( 14 ) باره ZB : بان K