خواهد شد براى اينكه لازمه جميع آنها تركيب است ببيانى كه در يك يك صفات سلبيه بيايد و لازمه تركيب احتياج است چنانچه ذكر شد و چون احتياج از واجب - الوجود سلب شد پس جميع صفات مذكور سلب خواهد شد . مبحث دوم در صفات ثبوتيه علامه حلى ( ره ) و اكثر اهل فن صفات ثبوتيه را هشت صفت شمرده‌اند كه عبارت از قدرت ، علم ، حيوة ، اراده ، ادراك ، قديم ابدى بودن ، تكلم و صدق است و در اين بيت بنظم آمده است . قادر و عالم وحى است و مريد و مدرك * هم قديم و ابدى و هم متكلم صادق و مراد از صفات ثبوتيه در كلمات آنها اعم از صفات ذاتيه و فعليه است براى اينكه تكلم و صدق از صفات فعل است و در اراده نيز اختلاف است و صفات ثبوتيه منحصر به اين هشت صفت نيست بلكه احاطه ، عظمت ، كبريائى علو ، قيوميت و غير ذلك از صفات ذات و همچنين خلق ، رزق ، اماته ، احياء عطاء ، منع ، رحمت ، عفو ، غفران و غير ذلك از صفات فعل جزو صفات ثبوتيه است و علت اينكه فقط اين هشت صفت را از صفات ثبوتيه ذكر كرده‌اند اينست كه صفات مذكوره مورد بحث و گفتگو و اختلاف بين حكماء و متكلمين بوده است . اول - از صفات ثبوتيه قدرت است و قادر كسى است كه بر كردن يا نكردن كارى توانائى داشته باشد - يعنى - اگر بخواهد بكند بتواند و اگر بخواهد نكند هم بتواند بعبارت ديگر فعل و ترك آن براى وى يكسان باشد و اين معناى