اين اقوال عين كفر و زندقه است و همچنين آنچه بعضى از غاليان شيعه گفته‌اند كه حقتعالى در رسول خدا و ائمهء هدى حلول كرده است يا با ايشان متحد شده است يا به صورت ايشان ظاهر شده است همه كفر است و ائمه از ايشان تبرا كرده‌اند و بر ايشان لعنت كرده‌اند و امر بقتل بعضى از ايشان نمودند و حضرت امير المؤمنين ( ع ) جمعى از ايشان را بدود هلاك كرد . مبحث هشتم آنكه حقتعالى در قديم بودن شريك ندارد و هر چه غير ذات جناب مقدس اوست حادث است و جميع ارباب ملل بر اين معنى اتفاق كرده‌اند و اگر چه حدوث و قدم را در عرف حكما بر چند معنى اطلاق ميكنند اما آنچه اتفاقى ارباب ملل است آنست كه آنچه غير حقتعالى است وجودش ابتدائى دارد و ازمنهء وجودش از طرف ازل متناهيست و به غير حقتعالى وجودش ازلى نيست و اين معنى اجماعى مسلمانان بلكه جميع اهل اديانست و آيات و اخبار كه دلالت صريح بر اين معنى دارد بسيار است و فقير در كتاب بحار الانوار قريب به دويست حديث از كتب معتبرهء خاصه و عامه در اين باب ايراد نموده‌ام بادلهء عقليه و جواب شبههء فلاسفه در احاديث معتبره وارد شده است كه هر كه قائل شود بقديمى غير از حقتعالى كافر است .