( 1 ) پيامبر « ص » - هنگامى كه خدا توبهء ابو لبابة بن عبد المنذر « 1 » را پذيرفت - كه داستان آن معروف است - و او خواست با انفاق همهء مالش خداى متعال را سپاس گزارد ، به پيامبر « ص » گفت : اى رسول خدا ، اجازه مىدهى كه همهء مالم را انفاق كنم ؟ پيامبر فرمود : « نه » ، گفت : دو سوّم آن را ؟ فرمود : « نه » ، گفت : نيمى از آن را ؟ فرمود : « نه » ، و چون گفت : « ثلث آن را ؟ » فرمود : « آرى » . 2 الإمام علي « ع » : ألا و إنّ إعطاء المال في غير حقّه تبذير و إسراف ، و هو يرفع صاحبه في الدّنيا و يضعه في الآخرة ، و يكرمه في النّاس و يهينه عند الله . . . « 2 » ( 2 ) امام على « ع » : آگاه باشيد كه خرج كردن مال در راههاى نادرست تبذير و اسراف است . و اين گونه بذل و بخشش شخص را در ( نظر مردم ) دنيا بالا مىبرد ، و در آخرت پايين مىآورد ؛ در نزد مردمان گرامى مىشود و در نزد خدا خوار . . . 3 الإمام الصّادق « ع » - في تفسير قوله تعالى : * ( « يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ ؟ قُلِ : الْعَفْوَ ) * » . قال : الكفاف . و في رواية : القصد . « 3 » ( 3 ) امام صادق « ع » - در بيان اين آيه : * ( « يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ ؟ قُلِ : الْعَفْوَ ) * از تو مىپرسند كه چه چيز انفاق كنند ؟ بگو : عفو را » ؛ فرمود : ( يعنى ) به اندازهء كفايت ، در حدّ متوسط .

--> « 1 » . داستان « ابو لبابه » و توبهء او را در « سفينة البحار » 1 / 127 ، و ج 2 / 503 ملاحظه كنيد ( از چاپ سنگى ) . « 2 » . « نهج البلاغه » / 390 ؛ « عبده » 2 / 10 . « 3 » . « تفسير عيّاشى » 1 / 106 . اين حديث از امام محمد باقر « ع » نيز روايت شده است « مجمع البيان » 2 / 316 .