( 1 ) پيامبر « ص » : خوشا به حال كسى از مردم معتقد كه مالى - بدون گناه - به دست آورد ، و در راهى - بدور از گناه - صرف كند ، و با آن مال نياز نيازمندان را بر طرف سازد . . . 2 النّبيّ « ص » - فيما رواه الإمام الصّادق ، عن أبيه : من كفل يتيما و كفل نفقته ، كنت أنا و هو في الجنّة كهاتين - و قرن بين إصبعيه ، المسبحة و الوسطى . « 1 » ( 2 ) پيامبر « ص » - به روايت امام صادق « ع » از پدر خود : « هر كس كه از يتيمى نگاهدارى كند و متكفّل خرج او شود ، من و او در بهشت همچون اين دو خواهيم بود » . و دو انگشت اشاره و ميانهء خود را - بيخ هم - نشان داد . 3 الإمام على « ع » : و ليس لواضع المعروف في غير حقّه و عند غير أهله من الحظَّ فيما أتى ، إلَّا محمدة اللئام ، و ثناء الأشرار ، و مقالة الجهّال ، ما دام منعما عليهم ؛ ما أجود يده و هو عن ذات الله بخيل ؟ ! فمن آتاه الله مالا فليصل به القرابة ، و ليحسن منه الضّيافة ، و ليفكّ به الأسير و العاني ، و ليعط منه الفقير و الغارم ، و ليصبر نفسه على الحقوق و النّوائب ابتغاء الثّواب . . . « 2 » ( 3 ) امام على « ع » : آن كس كه كار نيك ( و احسان ) را در جاى سزاوار آن و براى كسانى شايستهء آن انجام ندهد ، جز ستايش فرومايگان و تعريف بدكاران و آفرين نادانان بهره اى ندارد ، آن هم تا هنگامى كه آنان را از مال و نعمت

--> « 1 » . « بحار » 75 / 3 . « 2 » . « نهج البلاغه » / 431 - 432 ؛ « عبده » 2 / 33 .