شخص شكرگزار عطا شده است . و استفادهء صحيح از مال كه خداى متعال از آن راضى شود ، جز به هزينه گذارى و انفاق و رسانيدن آن به دست مردمان ديگر و هزينه گذاريهاى لازم تحقّق پيدا نمىكند ؛ و اين است . . . نه انباشتن و متراكم ساختن و از نياز افراد و جامعه دور داشتن . 2 - انفاق ، پاسدارى ارزش حياتى مال : ارزش واقعى مال به آن نيست كه در جايى ، و در نزد كسانى ، روى هم انباشته شود ، بلكه بدان است كه وسيله اى براى برآوردن نيازمنديهاى زندگى و افزارى براى تكامل و رشد آدمى و عاملى براى رسيدن وى به تقوى و جاودانگى باشد . و اين جز به انفاق تحقّق پيدا نمىكند ، چه نگاهدارى مال و گردآورى تكاثرى آن مخالف با همهء اينهاست ، زيرا چنين وضعى مال را به صورت عاملى براى فساد و طغيان در دنيا و دين در مىآورد و سپس به دست خود يا وارث از بين مىرود . پس با انفاق و خارج شدن مال از دست دارندگان بىنياز ، ارزش قوامى و اسلامى آن محفوظ مىماند ، و با امساك و بخل و گرد آورى و گنجورى اين ارزش سلب مىشود . 3 - انفاق ، راه رسيدن به تكامل فردى : انفاق ، از سه جهت ، باعث تكامل فردى و رشد آدمى است : نخست : موانع تكامل نفسى و رشد انسانى را از ميان برمىدارد ، و سدهايى را كه بر سر راه آنها وجود دارد مىشكند ، زيرا انباشتگى مال و ثروت را منتفى مىسازد ، و همين انباشتگى است كه عامل غناى مفرط است ، و مايهء تباهى انسان و انسانيّت او است ، و عاملى است مؤثّر در سقوط و انحطاط شخص و حركت كردن در مسيرى ضدّ مسير رشد و تكامل كه « من يستأثر من الأموال يهلك « 1 » ( 1 ) هر كس بيشترين مال را تنها براى خود بخواهد هلاك خواهد شد » ؛ * ( وَ « ما يُغْنِي عَنْه مالُه إِذا تَرَدَّى ) * « 2 » چون هلاك شود ، مال او هيچ كارى برايش نخواهد كرد » .

--> « 1 » . « تحف العقول » / 155 ، از احاديث امام على « ع » . « 2 » . « سورهء ليل » ( 92 ) : 11 .