وى داراى بديعيّه ديگرى است به نام اللّمعة المحمّديّة في مدح خير البريّة كه با اين بيت آغاز مىشود : إن رمت صنعا فصن عن مدح غيرهم * يا قلب سرّا وجهرا جوهر الكلم وى شرحي مفصّل در 338 صفحه بر اين بديعيّه به رشته تحرير درآورده است . نسخه‌اى از اين شرح نزد علّامه سيّد جعفر بحر العلوم در نجف اشرف است » « 1 » . حكيم زاده ، أستاذ قرائت شيخ محمّد محسن بن شمس الدّين مقرئ كاظمى « 2 » ومعاصر أبو الفيضى « 3 » ملقّب به فيضى صاحب تفسير سواطع است « 4 » . در كتابخانهء آيت اللّه العظمى مرعشى نجفي ( ره ) در قم وكتابخانهء ظاهريه در دمشق رساله‌اى به نام تجويد القرآن وجود دارد كه احتمال مىرود از تأليفات حكيم زاده باشد « 5 » . بغدادي علاوة بر آثار فوق ، داراى دو منظومه در وقوف قرآن است . يكى همين ارجوزه مورد نظر است كه در جاى خود دربارهء آن سخن خواهيم گفت وديگرى قصيده‌اى است به نام منظومة في أوقاف القرآن . يك نسخه از اين قصيدة در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ودو نسخه در كتابخانهء ظاهريه موجود است . متن اين قصيدة هفت بيتي در ادامه مىآيد : « 6 » أتى الوقف في القرآن عشر مواضع * يسمّى بغفران فخذه مفصّلا

--> ( 1 ) . الغدير ، ج 6 ، ص 170 . ( 2 ) . ر . ك : فهرست موضوعي نسخه‌هاى خطّى عربى كتابخانه‌هاى جمهورى اسلامى إيران ، ص 418 . ( 3 ) . أبو الفيض بن مبارك بن خضر فيضى ناگورى ( 954 - 1004 ه . ق ) نويسنده ، شاعر ، أديب ، فقيه ، مؤرخ ، مفسر ووزير بود . تذكره‌نويسان كتابت 101 اثر را به وى نسبت داده‌اند ( ر . ك : سواطع الإلهام في تفسير كلام الملك العلّام ، مقدّمهء محقّق ، ج 1 ، صص 123 - 113 ؛ الأعلام ، ج 5 ، ص 168 ) . ( 4 ) . الذريعة ، ج 18 ، ص 354 . ( 5 ) . ر . ك : فهرست موضوعي نسخه‌هاى خطّى عربى كتابخانه‌هاى جمهورى اسلامى إيران ، ص 249 . ( 6 ) . ر . ك : همان ، ص 233 .