باب [ وصل ] ولات باب [ پيوستن ] ولات أبو عبيد ولات حين واصله ال * إمام والكلّ فيه أعظم النّكرا گفت أبو عبيد ولات حين « 1 » را پيونديده است امام يعنى مصحف عثمان وهمهء قرّاء در اين بزرگ گردانيدند انكار را . باب هاء التّأنيث الّتى كتبت تاء بابت هاء تأنيث آنكه نوشته شد تاى دراز ودونك الهاء للتّأنيث قد رسمت * تاء لتقضى من أنفاسها الوطرا وبگير هاء را كه براي تأنيث است به درستى نوشته شد [ تاء ] تا كفايت كنى از نفس‌هاى أو حاجت را . فابدأ مضافاتها لظاهر « 2 » ترعا * وثنّ مفردات سلسلا خضرا پس آغاز كن أضافت كرده شده‌هاى أو را به اسم ظاهر از روى أنواع وأبواب . ودوّم گردان در مفردها يعنى آنكه مضاف نباشد همچو بقيّت اللّه « 3 » به گلو خوش رونده سبز را . باب المضافات إلى الأسماء الظّاهرة والمفردات باب هاهاى تأنيث أضافت كرده شده به سوى أسماء ظاهره وهاهاى تأنيث مفرد في هود والرّوم والأعراف والبقرة * ومريم رحمت وزخرف سبرا در هود رحمت اللّه وبركاته « 4 » ودر روم آثار رحمت اللّه « 5 » وأعراف إنّ رحمت

--> ( 1 ) . ص / 3 . ( 2 ) . س : بظاهر . ( 3 ) . هود / 86 . ( 4 ) . هود / 73 . ( 5 ) . روم / 50 .