بشّر عباد « 1 » التّلاق « 2 » والتّناد « 3 » وتق * ربون « 4 » مع تنظرونى « 5 » غصنها نضرا اين كلمه‌ها را [ . . . ] شاخهء « 6 » أو تازه شد به انداختن ياء . في النّمل آتاني في صاد عذاب وما * لأجل تنوينه كهاد اختصرا در نمل آتان « 7 » ، در صاد عذاب « 8 » وآنچه براي تنوين أو همچو هاد « 9 » كوتاه كرده شد به انداختن ياء . وفي المنادى سوى تنزيل آخرها * والعنكبوت وخلف الزّخرف انتقرا ودر منادى جز تنزيل آخر أو كه يا عبادي الّذين أسرفوا « 10 » وعنكبوت يا عبادي الّذين « 11 » وخلاف سورهء زخرف « 12 » برميده شد « 13 » . « 14 » إيلفهم واحذفوا إحداهما كو رء * يا خاطئين « 15 » والأمّيّين مقتفرا إلافهم « 16 » نوشته شد بىياء والف وبيندازيد يك ياء را همچو ورءيا « 17 » كه صورت همزه افتاده است . خاطئين « 18 » « 19 » ، [ والأمّيّين « 20 » ] در حالىكه [ جستجو كننده‌اى ] « 21 » « 22 »

--> ( 1 ) . زمر / 10 و 16 و 17 ؛ زخرف / 68 . ( 2 ) . غافر / 15 . ( 3 ) . غافر / 32 . ( 4 ) . يوسف / 60 . ( 5 ) . أعراف / 195 ؛ هود / 55 . ( 6 ) . س : شاخ . ( 7 ) . نمل / 36 . ( 8 ) . ص / 8 . ( 9 ) . رعد / 7 و 33 ؛ زمر / 23 و 36 ؛ غافر / 33 . ( 10 ) . زمر / 53 . ( 11 ) . عنكبوت / 56 . ( 12 ) . آية 68 . ( 13 ) . ح : انتقر يعنى برخى از قوم را دعوت كرد . ودر اين بيت بدان معنى است كه اين اختلاف در بعضي مصحف‌ها وجود دارد [ ه ] . ( 14 ) . ح : يعنى آنچه با ياء ندا بود همچو يا قوم ، يا عباد فاتّقون ، يا عباد الّذين استوا بىياء است ه . ( 15 ) . س : واحذفوا كورءيا خاطئين إحداهما . ( 16 ) . قريش / 2 . ( 17 ) . مريم / 74 . ( 18 ) . يوسف / 29 و 91 و 97 ؛ قصص / 8 . ( 19 ) . س : + به يك ياء . ( 20 ) . آل عمران / 20 و 75 ؛ جمعه / 2 . ( 21 ) . س : برون كرده شد . ( 22 ) . ح : وقياس بر اين خاسئين ومتّكئين والمستهزئين ومانند اينها همه به يك ياء نوشته شد .