لنسفعا « 1 » ، ليكونا « 2 » با إذا « 3 » الف است . ونون در كأيّن « 4 » همهء أو روشن شد . وليكة الألفان الحذف نالهما * في صاد والشّعراء طيّبا شجرا والأيكة « 5 » دو الف را انداختن يافت ايشان را يعنى بىالف نوشته شده . در صاد وشعراء در حالي كه خوش است از روى درخت . باب حذف الياء وثبوتها باب انداختن ياء وثابت بودن أو وتعرف الياء « 6 » في حال الثّبوت إذا * حصّلت محذوفها فخذه مبتكرا و [ مىشناسى ] « 7 » ياء [ را ] در حال ثابت بودن هرجا كه حاصل كردى انداخته شده‌اى أو را پس بگير آن را در حالي كه به كارت گيرنده‌اى . حيث ارهبون اتّقون تكفرون أطي * عون اسمعون وخافون اعبدون طرا هرجا كه اين كلمات بيايد [ ارهبون « 8 » ، اتّقون « 9 » ، تكفرون « 10 » ، أطيعون « 11 » ، اسمعون « 12 » ، خافون « 13 » ، اعبدون « 14 » ] بىياء است . إلّا بياسين والدّاع دعان وكي * دون سوى هود تخزون وعيد عرا

--> ( 1 ) . علق / 15 . ( 2 ) . يوسف / 32 . ( 3 ) . بقره / 145 ؛ نساء / 53 و 67 و 140 ؛ مائده / 106 و 107 ؛ انعام / 56 ؛ أعراف / 90 ؛ يونس / 106 ؛ هود / 31 ؛ يوسف / 14 و 79 ؛ حجر / 8 ؛ اسراء / 42 و 73 و 75 و 76 و 100 ؛ كهف / 14 و 20 و 57 ؛ مؤمنون / 34 و 91 ؛ شعراء / 20 و 42 ؛ عنكبوت / 48 ؛ احزاب / 16 ؛ يس / 24 ؛ نجم / 22 ؛ قمر / 24 ؛ نازعات / 12 . ( 4 ) . آل عمران / 146 ؛ يوسف / 105 ؛ حج / 45 و 48 ؛ عنكبوت / 60 ؛ محمّد / 13 ؛ طلاق / 8 . ( 5 ) . شعراء / 176 ؛ ص / 13 . ( 6 ) . س : تعرف الياء . ( 7 ) . س : شناخته مىشود . ( 8 ) . بقره / 40 ؛ نحل / 51 . ( 9 ) . بقره / 41 و 197 ؛ نحل / 2 ؛ مؤمنون / 52 ؛ زمر / 16 . ( 10 ) . بقره / 152 . ( 11 ) . آل عمران / 50 ؛ شعراء / 108 و 110 و 126 و 131 و 144 و 150 و 163 و 179 ؛ زخرف / 63 ؛ نوح / 3 . ( 12 ) . يس / 25 . ( 13 ) . آل عمران / 175 . ( 14 ) . أنبياء / 25 و 92 ؛ عنكبوت / 56 .