الصّالحين در حالي كه بلندهاست . « 1 » سوى المشدّد والمهموز فاختلفا * عند العراق وفي التّأنيث قد كثرا جز تشديد كرده شده همچو حافّين « 2 » « 3 » ، العادّين « 4 » ، ومهموز همچو « 5 » الصّائمات وتائبات « 6 » . پس اين هردو مختلف شدند نزد مصحف عراق . ودر مؤنّث به درستى كه بسيار شد بىالف يعنى نوشتن بىالف بيشتر است . « 7 » وما به ألفان عنهم حذفا * كالصّلحت وعن جلّ الرّسوم سرى وآنچه به أو دو الف است يعنى از مؤنّث پيش از حرف تأنيث انداخته شده هردو همچو الصّالحات از بزرگتر رسم‌هاى خط [ سرايت كرد . ] « 8 » واكتب ترءا وجاءنا بواحدة * تبوّآ ملجأ ماء مع النّظرا وبنويس ترءا « 9 » وجاءنا « 10 » به يك الف . تبوّءا « 11 » ، ملجأ « 12 » ، ماء « 13 »

--> ( 1 ) . ح : در اين حكم درآمده است كه جمع است وبسيار گردنده است : الصّالحات [ و ] الصّالحين [ و ] العالمين [ و ] الصّادقين [ و ] الصّادقات [ و ] الصّابرين [ و ] الفاسقين [ و ] المتصدّقين [ و ] المتصدّقات [ و ] كلمات ربّك وكلمات اللّه ومانند اينها بسيار است [ ه ] . ( 2 ) . س : الحافّين . ( 3 ) . زمر / 75 . ( 4 ) . مؤمنون / 113 . ( 5 ) . احزاب / 35 . ( 6 ) . تحريم / 5 . ( 7 ) . ح : همچو والحافظات وغيابات الجبّ والنّازعات والنّفاثات والصّائمات ه . ( 8 ) . س : بزرگ شد . ( 9 ) . شعراء / 61 . ( 10 ) . ح : زخرف / 38 . نافع وابن كثير وابن عامر وشعبه وأبو جعفر جاءانا وبقيّه جاءنا خوانده‌اند . ( 11 ) . يونس / 87 . ( 12 ) . توبه / 57 . ( 13 ) . بقره / 22 ؛ نساء / 43 ؛ مائده / 6 ؛ انعام / 99 ؛ انفال / 11 ؛ رعد / 17 ؛ إبراهيم / 32 ؛ حجر / 22 ؛ نحل / 10 و 65 ؛ طه / 53 ؛ حج / 63 ؛ مؤمنون / 18 ؛ نور / 39 ؛ فرقان / 48 ؛ نمل / 60 ؛ عنكبوت / 63 ؛ روم / 24 ؛ لقمان / 10 ؛ فاطر / 27 ؛ زمر / 27 ؛ زخرف / 11 ؛ محمّد / 15 ؛ ق / 9 ؛ جن / 16 ؛ مرسلات / 27 ؛ نبأ / 14 .