النّاس اذكروا نعمت اللّه « 1 » ، ودر والطور فما أنت بنعمت ربّك بكاهن « 2 » . ذكر سنّت . سنّت پنج موضع به تاء مرسوم است . در انفال مضت سنّت الأوّلين « 3 » ، ودر فاطر فهل ينظرون إلّا سنّت الأوّلين « 4 » وفلن تجد لسنّت اللّه تبديلا « 5 » ولن تجد لسنّت اللّه تحويلا « 6 » ، ودر غافر سنّت اللّه الّتى قد خلت في عباده « 7 » . ذكر امرأة . امرأة هفت موضع به تاء مرسوم است : امرأة عمران در آل عمران « 8 » ، وامرأة العزيز دوگانه در يوسف « 9 » ، وامرأة فرعون در قصص « 10 » ، ودر تحريم امرأة نوح « 11 » وامرأة لوط « 12 » وامرأة فرعون « 13 » . وضابطش آن است كه امرأة كه با شوهرش مذكور باشد به تاء مرسوم باشد . ذكر كلمت . وهرجا كه در قرآن عظيم ذكر كلمة است آن به هاء مرسوم است غير از تمّت كلمت ربّك الحسنى در أعراف « 14 » . امّا كلمت ربّك در انعام « 15 » ، وحقّت كلمت ربّك در يونس « 16 » وغافر « 17 » ، وحقّت عليهم كلمت ربّك در آخر يونس « 18 » . هر چهار را به جمع وافراد خوانند « 19 » ودر مصاحف به تاء مطوّل نوشته‌اند وهركه به جمع خوانده وقف أو بر تاء مقرّر است . واگرچه ثاني يونس را در مصاحف عراق به هاء نوشته ، وحرف غافر را نيز در بعضي مصاحف به هاء نوشته امّا عمل بر تاء است چنانچه در ساير مصاحف نوشته . واللّه أعلم . لعنت ، دو موضع به تاء مطوّل نوشته شده : در عمران فنجعل لعنت اللّه « 20 » ودر نور

--> ( 1 ) . آية 3 . ( 2 ) . آية 29 . ( 3 ) . آية 38 . ( 4 ) . آية 43 . ( 5 ) . همان . ( 6 ) . همان . ( 7 ) . آية 85 . ( 8 ) . آية 35 . ( 9 ) . آيات 30 و 51 . ( 10 ) . آية 9 . ( 11 ) . آية 10 . ( 12 ) . همان . ( 13 ) . آية 11 . ( 14 ) . آية 137 . ( 15 ) . آية 115 . ( 16 ) . آية 33 . ( 17 ) . آية 6 . ( 18 ) . آية 96 . ( 19 ) . در انعام نافع وابن كثير وأبو عمرو وابن عامر وأبو جعفر كلمات وبقيّه كلمة خوانده‌اند . در بقيّه موارد نافع وابن عامر وأبو جعفر كلمات وبقيّه كلمة خوانده‌اند . ( 20 ) . آية 61 .