عثمانيّه است واگر چيزى مخالف باشد وتوان موافق ساختن به نوعي كه تعبى ومشقّتى روى ننمايد بسازند والّا رها كنند . باب المقطوع والموصول اين باب را ضبط كردن ضرورت است ودر اين مصاحف كه در ميان مردم است البتّه استعمال بايد كرد وموافق مصاحف عثمانيّه ساختن . بدان‌كه أصل در هر كلمه آن است كه منقطع ومفصول باشد از كلمهء ديگر خواه اسم باشد خواه فعل خواه حرف الّا ال معرفه كه از جهت كثرت دور نازل منزلهء جزء است با معرّف خود يعنى هردو [ يك ] كلمه‌اند پس آن را موصول نوشته‌اند . والّا ياء وهاء كه چون الف هردو را در رسم انداختند بر يك حرف ماندند پس ناچار بود اتّصال ايشان به ما بعد . والّا هرگاه كه كلمهء ثانيه ضمير متّصل باشد مرفوع يا منصوب يا مجرور مانند قلت « 1 » وقلنا « 2 » وربّى وربّكم ورسله « 3 » ورسلنا « 4 » وميثاقه « 5 » وأحياكم « 6 » وأنلزمكموها « 7 » . والّا آنكه حرف هجا باشد در أوايل سور « 8 » . والّا هر كلمه كه داخل شود بر أو حرفى از حروف معاني وآن يك حرف باشد مثل بسم اللّه

--> ( 1 ) . مائده / 116 و 117 ؛ توبه / 92 ؛ هود / 7 ؛ كهف / 39 ؛ نوح / 10 . ( 2 ) . بقره / 34 و 35 و 36 و 38 و 58 و 60 و 65 و 73 ؛ نساء / 154 ؛ أعراف / 11 و 166 ؛ انفال / 31 ؛ هود / 40 ؛ اسراء / 60 و 61 و 104 ؛ كهف / 14 و 50 و 86 ؛ طه / 68 و 116 و 117 ؛ أنبياء / 69 ؛ فرقان / 36 ؛ قصص / 75 ؛ ملك / 9 . ( 3 ) . بقره / 98 و 285 ؛ آل عمران / 179 ؛ نساء / 136 و 150 و 152 و 171 ؛ هود / 59 ؛ إبراهيم / 147 ؛ حديد / 19 و 21 و 25 ؛ حشر / 6 ؛ طلاق / 8 . ( 4 ) . مائده / 32 ؛ انعام / 61 ؛ أعراف / 37 ؛ يونس / 21 و 103 ؛ هود / 69 و 77 ؛ اسراء / 77 ؛ مؤمنون / 44 ؛ عنكبوت / 31 و 33 ؛ غافر / 51 و 70 ؛ زخرف / 45 و 80 ؛ حديد / 25 و 27 . ( 5 ) . بقره / 27 ؛ مائده / 7 ؛ رعد / 25 . ( 6 ) . بقره / 28 ؛ حج / 66 . ( 7 ) . هود / 28 . ( 8 ) . منظور حروف مقطّعه است .