فصلى كه پيش از اين است به دو باب ودو فصل در بيان دو همزه كه در صدر مجتمع شوند مثل آمنوا وآدم وآزر . واز اين جمله است قرأنا در اوّل يوسف « 1 » وزخرف « 2 » ودر مصاحف عراق ثابت است . بعد از باء : تبرك « 3 » ، بركنا « 4 » ، مبركا « 5 » ، مبرك « 6 » ، ومبركة « 7 » والمبركة « 8 » ، وبه قول أبو داود وبرك فيها « 9 » نيز . وبعد از تاء : يتمى « 10 » واليتمى « 11 » والكتب وكتبا وبكتبى « 12 » وكتبنا « 13 » وكتبه « 14 » وكتب الّا چهار موضع لكلّ أجل كتاب در آخر سورهء رعد « 15 » ، واوّل نمل « 16 » ، وثاني حجر « 17 » ، وثاني كهف « 18 » . وبعد از ثاء : در كتابين هست امّا در مورد الظّمآن آورده است مثابة « 19 » وأثثا « 20 » . وبعد از جيم : المرجان « 21 » به روايت أبو داود از عطاء خراساني « 22 » وحكم « 23 » . وبعد از حاء : أصحب الجنّة وأصحب النّار وأصحب مدين وأصحبهم وهر

--> ( 1 ) . آية 2 . ( 2 ) . آية 3 . ( 3 ) . أعراف / 54 ؛ مؤمنون / 14 ؛ فرقان / 1 و 10 و 61 ؛ غافر / 64 ؛ زخرف / 85 ؛ الرحمن / 78 ؛ ملك / 1 . ( 4 ) . أعراف / 137 ؛ اسراء / 1 ؛ أنبياء / 71 و 81 ؛ سبأ / 18 ؛ صافّات / 113 . ( 5 ) . آل عمران / 96 ؛ مريم / 31 ؛ مؤمنون / 29 ؛ ق / 9 . ( 6 ) . انعام / 92 و 155 ؛ أنبياء / 50 ؛ ص / 29 . ( 7 ) . نور / 35 و 61 ؛ دخان / 3 . ( 8 ) . قصص / 30 . ( 9 ) . فصّلت / 10 . ( 10 ) . نساء / 127 . ( 11 ) . بقره / 83 و 177 و 215 و 220 ؛ نساء / 2 و 3 و 6 و 8 و 10 و 36 و 127 ؛ انفال / 41 ؛ حشر / 7 . ( 12 ) . نمل / 28 . ( 13 ) . جاثيه / 29 . ( 14 ) . اسراء / 71 ؛ حاقّه / 19 و 25 ؛ انشقاق / 7 و 10 . ( 15 ) . آية 38 . ( 16 ) . آية 1 . ( 17 ) . آية 4 . ( 18 ) . آية 27 . ( 19 ) . بقره / 125 . ( 20 ) . نحل / 88 ؛ مريم / 74 . ( 21 ) . الرحمن / 22 . ( 22 ) . عطاء بن أبي مسلم خراساني محدث ومفسر است . أو ساكن شام بود . وى در سال 133 يا 135 در أريحا درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 2 ، ص 379 ) . ( 23 ) . احتمالا حكم بن ظهير أبو محمّد فزاري كوفي است . وى از عاصم بن أبي النجود قرائت قرآن را روايت كرده است . ( ر . ك : غاية النهاية ، ج 1 ، ص 257 ) .