وملائهم « 1 » وإن امرؤا « 2 » والرّبوا « 3 » ، ودر من ربا « 4 » خلاف است كه بر اين صورت نويسند كه تصوير كرديم يا بر صورت اوّلى . وهمچنين زيادت كرده‌اند الف را بعد از واوى كه صورت همزه متطرّفه مضمومه است در كلمات تفتؤا « 5 » ويتفيّؤا « 6 » والضّعفؤا « 7 » چنانچه همه مفصّل خواهد شد . وزيادت كرده‌اند الفي بعد از شين لشاىء « 8 » در سورهء كهف ودر ميان جيم ويا در هر دو كلمه وجئ در زمر « 9 » وفجر « 10 » بر اين صورت وجاىء . ودر مصاحف اندلس همچنين است ونسبت به مصحف مدينه كرده‌اند واين مسئله در مقنع نيست امّا در ساير تصانيف دانى هست . ولأهب « 11 » را به لام الف نوشته‌اند بر قرائت غير أبى عمرو وورش « 12 » . فصل واجماع است كتّاب را در رسم نون خفيفه به الف بر مراد وقف وآن در دو موضع است وليكونا « 13 » ولنسفعا « 14 » ، ومحمول است بر اين نون إذا نيز مثل إذا لا تيناهم « 15 » وإذا لأذقناك « 16 » وإذا لا يلبثون « 17 » وقد ضللت إذا « 18 » ، وچون اين ألفاظ را بنابر شبه به الف تنوين تصوير كرده‌اند همان معامله كه با تنوين مىكنند از تراكب نقط وشكل با اينها نيز مىكنند . ورسم كرده‌اند تنوين را به نون در لفظ كأيّن « 19 » بر مراد وصل .

--> ( 1 ) . يونس / 83 . ( 2 ) . نساء / 176 . ( 3 ) . بقره / 275 و 276 و 278 ؛ آل عمران / 130 ؛ نساء / 161 . ( 4 ) . روم / 39 . ( 5 ) . يوسف / 85 . ( 6 ) . نحل / 48 . ( 7 ) . بقره / 266 ؛ إبراهيم / 21 ؛ غافر / 47 . ( 8 ) . كهف / 23 . ( 9 ) . آية 69 . ( 10 ) . آية 23 . ( 11 ) . مريم / 19 . ( 12 ) . أبو عمرو ويعقوب وورش وقالون ( در يك وجه ) ليهب خوانده‌اند . ( 13 ) . يوسف / 32 . ( 14 ) . علق / 15 . ( 15 ) . نساء / 67 . ( 16 ) . اسراء / 75 . ( 17 ) . اسراء / 76 . ( 18 ) . انعام / 56 . ( 19 ) . آل عمران / 146 ؛ يوسف / 105 ؛ حج / 45 و 48 ؛ عنكبوت / 60 ؛ محمّد / 13 ؛ طلاق / 8 .