شرح دعاى صباح رضى الدين محمد شوشترى ( قرن 11 و 12 ) تحقيق : سيد جعفر حسينى اشكورى درآمد دعا ، كليد ارتباط با واجب الوجود است كه آدمى در آن خواسته هاى خود را از خداوند منان طلب مىكند ، ولى چون هر انسانى روش راز و نياز با معبودش را نمى داند ، حاملان رسالت و وحى الهى ائمهء معصومين عليهم السلام براى تعليم مردم ادعيه اى از لسان مباركشان صادر گشته تا طريق نيايش را به آنان بياموزند . در اين راستا علماى ما نيز كتب ادعيهء بسيارى تأليف و در آن ادعيهء وارده از اوصياى الهى را گردآورده ، به آداب مخصوص خواندن دعا و هنگامه استجابت آن اشاره كرده اند تا آدمى از نيايش خود بهترين والاترين بهره ها را ببرد . يكى از ادعيهء مشهور و منسوب به اميرالمؤمنين على عليه السلام دعاى معروف صباح است كه در اين مختصر بر آن نيستيم تا به بحث سندى آن بپردازمي ؛ ولى آنچه مسلم است آنكه مضامين عالى آن گواهى بر صدور آن از لسان مقدس معصوم عليه السلام مىدهد . اين دعا مورد توجه عالمان و دانشمندان بسيارى قرار گرفته و شرح و ترجمه هاى متعددى بر آن نگاشته اند كه مرحوم شيخ آقا بزرگ تهرانى در كتاب ارزشمند الذريعة به معرفى برخى از اين آثار پرداخته است . ( 1 )

--> ( 1 ) براى اطلاعت بيشتر رجو شود به الذريعة ، ج 4 ، ص 101 - 102 ؛ و ج 6 ، ص 85 و ج 8 ، ص 190 ؛ و ج 13 ، 252 - 256 ؛ و ج 16 ، ص 322 ؛ و ج 24 ، ص 156 ؛ و ج 26 ، ص 196 و 256 ، كشف الحجب والاستار ، ص 115 و 334 و . . . .