السيد محمد باقر الصدر ( مترجم : حجتى كرمانى )
14
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى )
مزبور نازل گرديده ولى عموميت دارد و تمام نيكوكاران را شامل مىگردد و " مورد " و " شان نزول " هيچگاه مخصص نيست و آن آيات و رواياتى كه عمومات آيات را تخصيص مىزند و از مسلمات نزد اصوليون است بجز " شأن نزول " مىباشد او از مسلمات اينست كه آيات جهانى و عمومى قرآن اساسا " نيازى به روايات اسباب نزول ندارد ، تا چه رسد كه اين روايات قدرت داشته باشند ( نعوذ بالله ) آيات قرآنى را تخصيص بزنند . . . « 2 »
--> ( 2 ) - مفسر عالىمقام معاصر ، " حضرت استاد علامه طباطبائى " ، در اينباره مىنويسد : " . . . همهء روايات اسباب نزول ، نهتنها مسند و صحيح نيست ، بلكه بسيارى از آنها غير مسند و ضعيفند . تتبع در اين روايات و تأمل در اطراف آنها ، انسان را نسبت به آنها بدبين مىكند . . . گواه اين سخن اينكه در خلال اين روايات ، تناقض بسيار به چشم مىخورد ، بدين معنى كه معمولا در ذيل هريك از آيات مربوطه ، چندين سبب نزول متناقض نقل شده كه هرگز باهم جمع نمىشوند ، حتى گاهى از يك نفر مانند " ابن عباس " در يك آيه ، چندين سبب نزول روايت شده است ! ! تناقض در اين قبيل روايات را ، تنها از دو راه مىتوان