سرورى و آقائى بر جهان - و نه بردگى آن - مى رساند و از تبديل شدن آنان به طاغوت هائى براى بهره كشى از ديگران جلوگيرى مى نمايد : « - يارى كنندگان خدا - كسانى اند كه چون آنان را در روى زمين جايگزين گردانيديم ، نماز را بر پاى داشتند و زكات دادند و مردم را به كار نيكو وا داشتند و از كار زشت منع كردند و دانستند كه سرانجام كارها به دست خداست » . « 1 » نجف اشرف 20 ربيع الثانى 1399 سيد محمد باقر صدر

--> ( 1 ) : الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ .