يك معيار واقعى در دست دارد كه بر بنياد آن ، قادر است داورى كند كه در راه راست گام مى زند يا از جاده پرت افتاده . و همه اين ها فضاى روحى را آماده مى نمايد تا فعاليت سازندگى بزرگ را هر چه كاملتر بپذيرد و هر فردى نيروها و استعدادهاى خود را در اين راه بسيج نمايد ، و آن هم نه به اين گونه كه خود را آلت بى اراده اى بداند كه همساز با برنامه ، راه مى پيمايد ، بلكه خويش را به اين گونه شناسد كه برنامه را در خود گرفته ، و نشانه ها و نمونه هاى برتر آن را در متن واقعيت زندگى دريافته است .