هريك از اعداديرا كه نمودار صورتهاى سببيّت ( ع 1 ) در مخرج اين كسر است بر خودش تقسيم كنيم و عدديرا كه نمودار صورتهاى سببيّت ( أ ) از براى ( ب ) در صورت و مخرج مىباشد بر آنعدديكه نمودار صورتهاى سببيّت ( ع 1 ) است تقسيم كنيم و بدين ترتيب عدديكه نمودار صورتهاى سببيّت ( أ ) از براى ( ب ) است با يكى از عوامل ضرب مساوى خواهد شد و آن عبارت است از 2 ضرب در خودش بتعداد آزمايش‌ها ، و عدديكه نمودار سببيّت ( ع 1 ) از براى ( ب ) است فقط يك خواهد شد و به اين ترتيب ثابت مىشود كه [ تصوير ] و اين معادله برهانى است بر اينكه هرقدر شمارهء آزمايش افزايش يابد ( 2 ن ) افزايش خواهد يافت و در نتيجه ، ارزش كسر افزايش يافته يعنى درجهء احتمال سببّيت بالا خواهد رفت همچنانكه هرقدر در ( علم ا ) شمارهء اشيائيكه احتمال ميرود هريك از آنها بجاى ( أ ) سبب از براى ( ب ) باشد افزايش يابد درجهء ( ع ا ن ) در مخرج كسر بالا خواهد رفت و آن منتهى بر ضعيف كردن درجهء