به موسى نگرويدند جز اندكى از قوم وى ، به سبب ترس از فتنه و ستم فرعون و سران قوم او ؛ و فرعون در زمين برترى طلب بود و از زمرهء مسرفان ، آگاهى نبايد بر پژوهشگر پوشيده بماند كه طاغوتهاى سياسى ، تنها دشمنان پيامبران نبودند ، بلكه طاغوتهاى اقتصادى نيز چنين بودند و سياستمداران را به جبهه گيرى در برابر ايشان تشويق مىكردند ؛ سران قوم فرعون او را به درگيرى با موسى بر مىانگيختند و به او مىگفتند : « آيا موسى را به حال خود وامىگذارى كه . . . ؟ » ؛ پس آنان به تحريك و تشجيع سياستگران و فرمانروايان بر ضدّ پيامبران الهى برمىخاستند . در آيهء پنجم مىبينيم كه بيم موسى و قوم وى تنها از فرعون نبود ، بلكه از سران قوم فرعون نيز در هراس بودند . و اين همه دليل بر آن است كه اين دو طاغوت در ضدّيّت با حق و پيروان آن و عدل و ياران آن ، همداستانند . ج - تحقير مبلَّغان اصلاح و اشاعه گران فضيلت قرآن 1 - * ( أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ ، وَلا يَكادُ يُبِينُ ) * ، « 1 » آيا من از اين ( موسى ) بهتر نيستم كه بىچيز و خوار است ، و نمىتواند به آسانى سخن بگويد ؟ ،

--> « 1 » « سورهء زخرف » ( 43 ) : 52 .