مخالف او را به خطا مبدّل مىكند . ، يعنى دارايى و ثروت ، سبب مىگردد تا نظر نادرست و كار اشتباه شخص دارا و ثروتمند ، درست و بدون اشتباه به شمار آيد ، و نظر درست و كار صحيح كسانى كه مخالف اويند و در برابر او قرار دارند ، نادرست و اشتباه محسوب شود . و اين همه از همان شخصيّت كاذب و موقعيّت دروغين و ناروايى است كه ثروت براى كسانى پديد مىآورد ، و آن كسان نيز - بيشتر - در دام اين پندار مىافتند . در احاديث اين هشدار بسيار آمده است . حديث بعد نيز به همين موضوع نظر دارد . 6 - الإمام الرّضا « ع » : عن أبيه ، عن جدّه جعفر الصّادق « ع » : إذا أقبلت الدّنيا على إنسان أعطته محاسن غيره . . . « 1 » امام رضا « ع » : از پدر خويش ، از جدّ خويش ، امام جعفر صادق « ع » : چون دنيا به انسانى رو كند ، نيكوييهاى ديگران را به او مىبخشد ( و كسى را كه داراى نيكويى و مزيّتى نيست ، نيكو و با مزيّت جلوه مىدهد ) . . .

--> « 1 » « عيون أخبار الرّضا - ع - » 2 / 130 ؛ نيز - فصلهاى مناسب ديگر .