امام على « ع » : هر كس در دنيا فقير باشد ، همواره اندوهناك است . 36 - الإمام علي « ع » : الفقد أحزان . « 1 » امام على « ع » : نداشتن ، اندوه روى اندوه است . 37 - الإمام علي « ع » : . . . قد أصبحتم في زمن لا يزداد الخير فيه إلَّا إدبارا ، و الشّرّ فيه إلَّا إقبالا ، و الشّيطان في هلاك النّاس إلَّا طمعا ؛ فهذا أوان قويت عدّته ، و عمّت مكيدته ، و أمكنت فريسته ؛ اضرب بطرفك حيث شئت من النّاس ، فهل تبصر إلَّا فقيرا يكابد فقرا ، أو غنيّا بدّل نعمة الله كفرا ، أو بخيلا اتّخذ البخل بحقّ الله وفرا ؟ . . . « 2 » امام على « ع » : . . . به زمانى رسيده‌ايد كه نيكى هماره پشت مىكند ، و شر رو مىآورد ، و طمع شيطان به تباهگرى مردمان افزون مىگردد ؛ اكنون روزگارى است كه اسباب كار شيطان خوب فراهم گشته است ، و مكر او فراگير شده است ، و شكار او به آسانى در دامش مىافتد ؛ به هر سوى جامعه مىخواهى بنگر ! آيا جز بينوايانى مىبينى كه با فشار بينوايى و كمبوددارى دست و پنجه نرم مىكنند ، يا توانگرانى كه به جاى شكر نعمت به كفران نعمت پرداخته‌اند ، يا بخيلانى كه حقّ خدا ( حقّ محرومان ) را نمىدهند ، تا هر چه بيشتر مال بيندوزند . . . ، از اين سخن امام علىّ بن ابى طالب « ع » بصراحت فهميده مىشود كه

--> « 1 » « غرر الحكم » / 13 ؛ در نسخه اى ديگر : « الفقر » است به جاى « الفقد » ، كه در اينجا هر دو به يك معنى است . « 2 » « نهج البلاغه » 400 ؛ « عبده » 2 / 16 .