و بدين گونه ثقلين ( كتاب و عترت ) ، ما را به « اصالت اقتصاد در معيشت » ، و « روش صحيح در خرج كردن » هدايت مىكنند ، يعنى پيروى دقيق از روش « ميانه روى » ، بىزياده روى در خرج كردن و هر گونه هزينه گذارى ، تا به تنگدستى خود انفاقگر نينجامد و سبب هلاك او نشود ؛ و بىمال اندوزى و خسّتورزى ، تا به ثروتمندى فزون صاحب مال نكشد و سبب هلاك او نشود ؛ « پس هر دو طرف ميانه روى در كارها نكوهيده است » . بنا بر اين لازم است انفاقكننده نه مفرط ( زياده رو ) باشد و نه مفرّط ( كوتاهىكننده ) ، تا بتواند مشمول صفت « محسنين » باشد ، و خداوند متعال او را دوست بدارد . كب - از وصيّتهاى صدّيقان ( خداگرايان راستين و بزرگ ) 38 - الإمام علي « ع » - من وصيّته لابنه الحسين : يا بنيّ ! أوصيك بتقوى الله في الغنى و الفقر ، و كلمة الحقّ في الرّضا و الغضب ، و القصد في الغنى و الفقر ، و بالعدل على الصّديق و العدوّ . . . « 1 » امام على « ع » - از وصيّت آن امام به پسرش امام حسين « ع » : پسرم ! تو را سفارش مىكنم به ترس از خدا در حال ثروتمندى و در حال فقر ، و گفتن كلمهء حق در هر حال خشنودى و در حال خشمناكى ، و ميانه روى در حال توانگرى و در حال بينوايى ، و دادگرى در برابر دوست و دشمن . 39 - الإمام الرّضا « ع » : و ليكن نفقتك على نفسك و عيالك قصدا ، فإنّ الله تعالى يقول : « [ و ] * ( يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ ؟ قُلِ : الْعَفْوَ ) * » ، العفو الوسط ، و قال الله :

--> « 1 » « تحف العقول » / 64 .